Yara en Lisa en het Moederdagcadeautje
Yara zit aan het tafeltje bij het raam in de klas. Ze is helemaal in gedachten. Naast haar zit Lisa. Lisa wiebelt met haar voeten heen en weer en denkt ook aan zondag.
Lise fluistert:"Wat zou mama graag willen voor moederdag?"
"Een groot stuk taart," zegt Yara zacht.
Lisa moet lachen. "Neehee, een echt cadeautje."
De juf klapt in haar handen.
"Kinderen," zegt ze, "vandaag gaan we iets moois maken voor moederdag. Maar het is een verrassing. Dus niets verklappen thuis!"
Alle kinderen knikken heel serieus.
De juf zet dozen op tafel. In de dozen zitten gekleurde papiertjes, lintjes, potjes verf en kleine bloempotjes.
De juf haalt ook nog wat kleine plantjes met mooie rode en gele bloemetjes tevoorschijn.
"Ooooh," zegt Lisa.
Yara kijkt meteen naar de bloempotjes. Ze heeft al een idee.
"Ik wil een mooi bloempotje maken," zegt ze.
"Ik ook," zegt Lisa snel.
Ze krijgen allebei een wit potje. Yara schildert rode hartjes op haar potje. Heel voorzichtig. Maar één hartje wordt een beetje scheef.
"Geeft niet," zegt Lisa. "Dat is juist mooi."
Lisa maakt blauwe streepjes en gele stippen. Haar handen zitten al snel onder de verf.
"Kijk nou," lacht Yara. "Jij bent zelf ook een kunstwerk."
Lisa steekt haar blauwe vingers omhoog. "Tadaa!"
Daarna mogen ze aarde in het potje doen. Dat vindt Lisa het leukste. Ze schept veel te veel aarde in haar potje, zodat alles over de tafel valt.
"Oeps."
De juf komt kijken.
"Dat geeft niks," zegt ze. "Aarde hoort een beetje rommelig te zijn."
Yara stopt een klein plantje in haar potje. Lisa ook. Dan krijgen ze allebei een kaartje van karton.
"Daar mag je iets liefs op schrijven," zegt de juf.
Yara schrijft heel netjes:
Lieve mama,
dankjewel dat je altijd voor mij zorgt.
Ik hou van jou.
Lisa denkt lang na. Dan schrijft ze:
Voor de liefste mama van de hele wereld.
Van Lisa.
"Mooi," zegt Yara.
"Jij ook," zegt Lisa.
Als de school uit is, houden ze hun lippen stijf op elkaar. Mama vraagt in de auto: "Hebben jullie nog iets leuks gedaan vandaag?"
"Gewone dingen," zegt Lisa veel te snel.
Yara knikt heel hard. "Heeeel gewone dingen."
Mama kijkt lachend in de spiegel. "Nou, dat klinkt verdacht."
Maar ze vraagt niets meer.
De dagen daarna staan de cadeautjes in de klas op de kast. Iedereen loopt er nieuwsgierig langs. Soms gaat Lisa even kijken of haar plantje nog leeft.
"Hij doet het nog," zegt ze opgelucht.
Eindelijk is het moederdag.
Yara wordt vroeg wakker. Ze springt uit bed en trekt Lisa mee.
"Kom! We moeten de cadeautjes pakken!"
Op hun sokken sluipen ze naar beneden. De plantjes staan verstopt in de gangkast. Papa helpt een beetje mee.
"Zachtjes," fluistert hij.
Mama ligt nog in bed.
Yara draagt haar potje heel voorzichtig met twee handen. Lisa houdt haar kaartje stevig vast.
Dan lopen ze samen de slaapkamer binnen.
"Verrassing!" roepen ze.
Mama gaat rechtop zitten. Haar haren staan alle kanten op.
"Ooooh," zegt ze zacht.
Ze pakt de bloempotjes aan en leest de kaartjes. Dan glimlacht ze.
"Wat zijn die mooi gemaakt."
Lisa kruipt meteen bij mama op bed. Yara ook.
"De hartjes zijn een beetje scheef," zegt Yara.
"En ik morste met aarde," zegt Lisa.
Mama schudt haar hoofd en lacht.
"Nee dat geeft helemaal niet... Dat maakt het juist perfect."
Ze geeft Yara en Lisa allebei een dikke knuffel.
En de plantjes?
Die kregen een mooi plekje op de vensterbank. Precies waar de zon iedere ochtend naar binnen schijnt.
Yara en Lisa zijn blij en kijken heel trots naar hun mooie moederdagcadeautjes!
Het wordt nog een heel gezellig moederdag!